Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/13048 K.2012/3630

Dava, tıbbi malzeme bedelinin Kurum tarafından karşılanmayan kısmının tahsili istemine Ilişkindir.

Mahkeme, ilamında yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamına göre, davacının ... Üniversitesi'nde 04.04.2005 ile 04.05.2005 tarihleri arasında yatarak tedavi gördüğü, beyin damarlarında daralma bulunması nedeniyle anjiografi yapıldığı ve anjiografide kullanılan stent ve diğer tıbbi malzemenin hastanede bulunmaması nedeniyle düzenlenen reçete üzerine, davacı tarafından temin edildiği, buna ilişkin olarak 15.04.2005 ve 03.05.2005 tarihli faturaların ibraz edildiği görülmüştür. Davaya konu stentler ile diğer ilaç ve malzemelerin gerekliliği ile kullanıldığına dair 04.05.2005 tarihli rapor bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının tedavisinde gerekli görülerek tıbbi yetkililer tarafından reçetelendirilen tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurum tarafından sağlanması konusundaki yasal yükümlülüğe karşın; malzemenin nitelik ve bedelinin belirlenmesi konusundaki yasal yetki de gözetilerek, tedavi gereklerini sağlama konusunda aynı sonucu doğurabilecek birden fazla malzeme türü arasından, insan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan, sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği konusundaki ilkeler ışığında, Kurumun düzenleme yetkisinin olduğu ve eldeki davada da, bunun yargısal denetiminin olanaklı bulunduğunun kabulü zorunludur.

Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, gerekliliği konusunda bir uyuşmazlık yoksa da, bu konuda faturalara konu tıbbi malzeme fiyatlarının rayiçe uygun olup olmadıkları noktasında iki farklı bilirkişi raporu bulunup, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiği gibi, anılan malzemelerin bedelinin denetlenip, faturalardaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığı hususunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı görülmüştür.

5510 sayılı Yasanın 63. maddesinde yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını ... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir.

Komisyonların çalışma usûl ve esasları ... görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile, ödeme usul ve esasları .. görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; bu amaçla malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin ne olduğu konusunda ...

Bakanlığından, ..., Odasından, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlarından emsal fiyat araştırması yapılmalıdır. Yapılan bu araştırmalardan sonra; ayrıca, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişilerden, muadil cihazların piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınmalıdır.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.