Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/13312 K.2012/3279

Dava, davacı Kurum sigortalısının iş kazasında yaralanması sonucu sigortalıya yapılan tedavi giderleri ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneklerinin ilk rücu davasında bakiye kalan kusur farkının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1.138,19 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; 21.05.2010 günlü karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve .... sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, kabulüne karar verilen miktar yönünden hükmedilen alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı kabul edilen miktar yönünden temyiz yoluna başvurulması mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.