KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2010/303 E., 2012/7804 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 1626-1610
Karar Metni
244 kelime·1 dk okuma
Dava, yersiz geçici iş göremezlik ödemelerinin istirdadı istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... ...’un tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı Kurum, 05.11.2008 – 04.02.2009 tarihleri arasında istirahatlı olduğu toplam 60 gün için davalılardan sigortalı ...’a 5510 sayılı Kanun’un 18’inci maddesi uyarınca yapılan geçici iş göremezlik ödemelerin yersiz olduğu gerekçesiyle sigortalıdan ve işverenden istirdadına karar verilmesini istemiş, Mahkemece, davalı işveren yönünden davanın reddine, sigortalı yönünden kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davalı işveren şirket tarafından işletilen seramik fabrikasının doğalgazının kesilmesi ve bu nedenle fırınlarının çalışamaması nedeniyle ücretsiz izine ayrılan sigortalıya, 05.11.2008 – 04.02.2009 tarihleri arasında 5 ayrı rahatsızlıktan 10 ve 20 şer gün istirahat almak suretiyle geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği, söz konusu ödemenin yapılmasına “vizite kâğıtlarında” her defasında prim ödeme halinin devam ettiğini yazarak davalı işverenin neden olduğu anlaşıldığından, davalı işveren yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi yönünden hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2010/303, K. 2012/7804, 3 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama