Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/6183 K.2011/14391

Davacı, davalı işveren yanında 04.11.2006-02.11.2007 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, “.... sicil numaralı davacının ... sicil numaralı davalı işverenin işyerinde 01.01.2007-31.05.2007 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak toplam 150 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının TESPİTİNE,

01.06.2007-31.10.2007 tarihleri arasındaki çalışmaları .....’ya bildirilmiş olduğundan, bu sürelere ilişkin tespit talebinde davacının hukuki yararı bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

01.11.2007-02.11.2007 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını ispat edemediğinden bu sürelere ilişkin davacının tespit talebinin reddine” karar verilmiş ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 301. maddesinin 2. fıkrasındaki “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin,

taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne aykırı olarak, hükmün gerekçesinde ispat edilemediği belirtildiği halde, davacının 04.11.2006-31.12.2006 tarihleri arasındaki talebi konusunda, leh veya aleyhe hüküm kurulmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.