Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/10600 K.2012/16335

Dava, yaşlılık aylığı tutarlarının yasal faiziyle birlikte alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 506 sayılı Kanunun “Aylığın başlangıcı” başlığını taşıyan 62. maddesinde, sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya, bu isteğinden sonraki ay başından başlanarak aylık bağlanacağı belirtilmiş, 01.10.2008 günü yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun “Yaşlılık aylığının başlangıcı, kesilmesi veya sosyal güvenlik destek primi ödenmesi” başlıklı 30. maddesinde de, 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen sigortalılardan yaşlılık aylığına hak kazananlara, yazılı istek tarihinden sonraki ay başından itibaren aylık bağlanacağı açıklanmıştır.

İnceleme konusu davada; davacı hakkındaki yaşlılık aylığı tahsis koşulları 28.07.2008 günü itibarıyla gerçekleşmiş ise de, aylık bağlanmasına ilişkin yazılı başvuru 09.10.2008 tarihinde Kuruma yöneltildiğinden kendisine 01.11.2008 gününden itibaren aylık bağlanabileceği göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yargılama sonunda biriken aylıklara ilişkin tahsil hükmü kurulurken, 01.11.2008 yerine 01.08.2008 tarihinin esas alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.