Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/1100 K.2012/6490

Dava, trafik-iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin, 506 sayılı 26. maddesi gereği rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını isteyen davalı ... 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi hükmü uyarınca, duruşma için gerekli tebligat giderlerini vermediği anlaşıldığından, duruşma isteğinin bu nedenle reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Aynı mahkemede açılıp işbu dava ile birleşen, 2010/ 590-635 sayılı davanın, dolayısı ile işbu davanın davalısı olarak husumet yöneltilen ...'nin karar başlığında ihbar olunan olarak gösterilmesi, HMK'nın 304. maddesi gereğince mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Davanın yasal dayanağı, kusur sorumluluğunu esas alan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, rücu davalarında kusurun belirlenmesinde zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı açısından uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Olaya dair hükme esas alındığı alaşılan kusur raporunda, %100 oranında sürücü davalı ...'ın kusurlu olduğu, davalı işveren ...'nin ise, aracın işleteni olarak 2918 sayılı Kanunun 85. maddesi kapsamında kusursuz sorumlu olduğu sonucuna varılmıştır.

Bu haliyle özellikle işveren davalı şirketin kusurunun araç işletenin sorumluluğu çerçevesinde değerlendirilmesi hatalı olup, 26. madde kapsamında sorumlu olduğu kusur oranı belirlenmemiş, haklarında müteselsil sorumluluk esasları geçerli olan davalıların iç ilişkileri de belirsizliğe itilmiştir. Bu şekli ile de kusur oran ve aidiyetinde hasıl olan tereddüt giderilmeden hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle, davalılardan sürücü ve tanıklarının, işveren tarafından uykularını yeterince almadan yeni sefere gönderildiklerine dair beyanları karşısında, işverenin işgüvenliği önlemlerini alıp almadığına yönelik yapılacak değerlendirmede, ilgili ...soruşturma evrakı ve hak sahipliği dosyaları da getirtilip irdelenmelidir. Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.