Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/13929 K.2013/11574

Dava, davacının yaşlılık aylığı miktarının hatalı belirlendiğinin tespiti ile aylık farklarının tahsili ve süresinde ödenmeyen yaşlılık aylığı nedeni ile faiz alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacıya süresinde ödenmeyen yaşlılık aylıklarının faizinin tespitinde, faiz oranlarının 01.07.2002 – 30.06.2003 dönemi yönünden %55, 01.07.2003 – 31.12.2003 dönemi yönünden %50, 01.01.2004 – 30.06.2004 dönemi yönünden %43, 01.07.2004 – 30.04.2005 dönemi yönünden %38, 01.05.2005 – 31.12.2005 dönemi yönünden %12, 01.01.2006 ve sonrası için %9 olarak benimsenmesi gerekirken, hükme dayanak kılınan bilirkişi raporundaki farklı oranlar esas alınarak, faiz alacağının hatalı hesaplanması sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

ayrıca, faizin başlangıç tarihinin belirlenmesinde, aylıkların belirlenmesinde Kuruma tanınan 506 sayılı Yasanın 116. maddesindeki 3 aylık işlem süresinin varlığı gözetilerek. Kurumun, tahsis şartlarının gerçekleştiği 01.01.2003 tarihini takip eden 3 aylık sürenin sonu olan 01.04.2003 tarihinden itibaren faiz alacağı ile sorumlu tutulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.