Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/14905 K.2012/2623

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk rücu davasında kesinleşen gerçek zararla sınırlı olmak üzere 506 Sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır( HMK m.326 ).

Bu noktada,HMK m.326 (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 417)nci maddesinde tarafların kusuru esası değil, davada haklı çıktıkları oran göz önünde tutulmuştur. (Y.H.G.K 01.12.1955, E: 1/205, K: 439 )

O halde; özel bir sebep bulunmayan hallerde, yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi, taraflar kısmen haklı çıkarsa haklı çıktıkları oranda paylaştırılması gerektiği kuşku ve duraksamadan uzaktır.

Mahkemece, bozma üzerine davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, davacı taraf lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretinin tamamına hükmedilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı,( 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.