Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/14976 K.2012/27178

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri ile diğer davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri ile, diğer davalıların, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, müşterek müteselsil sorumluluk esasına göre açılmış olup, teselsüle dayanan davalarda; Kurum, sigortalı, ya da, hak sahiplerine yaptığı sosyal sigorta yardımlarının tümünün tazminini, bütün sorumlulardan birlikte veya sorumluların her birinden, ayrı ayrı, yada, sadece, birinden istemek hakkına sahiptir. Tazmin sorumlularının her biri, vefatları halinde de mirasçıları, Kuruma karşı zararın tamamından müteselsilen, fakat birbirlerine karşı, kendi, yada, murislerinin kusurları oranında sorumludurlar.

Eldeki dosyada, 27.02.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle alınan bilirkişi raporu uyarınca, işveren konumundaki davalı ... ile davalı ... ( kendi adına asaleten, kızı ... ... adına velayeten ) ve ...'nın murisleri ...'nın ayrı ayrı olmak üzere % 12,5, davalı ...'un ise % 50 kusurlu oldukları belirtilmiş, istemin teselsüle dayalı olması nedeniyle, % 25 kusur karşılığı Kurum zararından, davalılar ..., ..., ... ve ... ile birlikte, davalı ...'un da müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun gözetilmemesi;

davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden kurulan hükümde, harcama ve ödemeler yönünden faiz talep edilmesine rağmen, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir. Öte yandan; gelirler yönünden, faiz başlangıç tarihi 12.12.2002 tarihi olduğu halde, yanılgılı değerlendirme sonucunda, 08.12.2000 tarihinin esas alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONU Ç