Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/1541 K.2012/9372

Davacı, 6772 sayılı yasanın 1 ve 3. maddeleri uyarınca yıllık 52 gün ödenen ilave tediye ödemelerinden SSK primi ve işsizlik sigortası primi kesilmesi suretiyle yapılan sataşmanın önlenmesini ve 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden itibaren ödenen ilave tediyelerden yapılan kesintilerin yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu uyuşmazlık, 04.07.1956 tarih 6772 sayılı Kanun uyarınca davacıya yapılan ilave tediye ödemelerinden, 5510 sayılı Kanunun 80. maddesi kapsamında, 01.10.2008 tarihinden itibaren sigorta primi ve işsizlik sigortası primi kesilip kesilmeyeceği noktasına ilişkindir.

Davalı ...’nde işçi olan davacı, 6772 sayılı Yasa kapsamında olup anılan Yasanın 1 ve 3. maddelerinde, kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan işçilere yılda iki maaş tutarında (uygulamaya göre 4x13=52 gün) ilave tediye yapılması öngörülmüş, anılan yasanın 4. maddesinde ise bu tediyelerden çeşitli işçi sigortalarının icap ettirdiği primlerin kesilemeyeceği ve bu paraların borç için haczedilemeyeceği belirtilmiştir.

Buna karşılık, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 80. maddesinin (b) bendinin “Ayni yardımlar ve ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin % 30'unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarları,

prime esas kazanca tabi tutulmaz.” hükmünü, (c) bendinin ise, “(b) bendinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın tüm ödemeler ile ayni yardım yerine geçmek üzere yapılan nakdi ödemeler prime esas kazanca tabi tutulur.

Diğer kanunlardaki prime tabi tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz.” hükmünü içermesi karşısında, 5510 sayılı Yasanın 80. maddesinin (b) bendindeki düzenleme ile prime esas kazanca tabi tutulmayan ödemelerin ayrı ayrı belirtildiği, aynı Yasanın 80. maddesinin (c) bendinde ise, (b) bendinde belirtilen istisnalar dışında tüm ödemelerin prime esas kazanca tabi olduğunun ve diğer kanunlardaki muafiyet ve istisnaların dikkate alınmayacağının öngörüldüğü gözetilerek, Kurum işleminin yerinde olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde kabulüne hükmedilmesi,

usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde; tüm davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.