Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/15644 K.2012/3

Dava, davalıya ait araçta şoför olarak 01.04.2004-31.12.2006 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı şirkete ait......plakalı araçlarda 01.04.2004-31.12.2006 tarihleri arasında şoför olarak kesintisiz çalıştığı halde, işveren tarafından 28.06.2006 tarihinde işe başladığının bildirildiğini, bu nedenle eksik bildirilen günlerin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davalıya ait ...... plakalı aracın ...... sınır kapısından geçişlerine ilişkin taşıt durum belgesinden 15.06.2004 tarihinden itibaren girişleri başladığından bu tarih başlangıç kabul edilerek, işveren tarafından bildirimin yapıldığı 28.06.2006 tarihine kadar kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi uyarınca, anılan Kanunun yürürlük tarihine kadar 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlar ile 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre oluşturulan sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet sürelerinin tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirileceği ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun olduğu kabul edilmelidir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı kanunun 79. maddesi olup bu tür davaların kamu düzenine ilişkin bulunmaları, sigortalılığın zorunlu, kişiye bağlı ve devredilemez bir hak olması nedeniyle özel bir duyarlılıkla araştırma yapılarak deliller resen toplanmalıdır. Davacı hizmet akdi ile çalıştığını iddia etmektedir. Hizmet akdinin unsurları zaman ve bağımlılıktır, somut olayda davacının çalışmasının niteliğine ilişkin olarak mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemenin hükme esas aldığı, taşıt durum belgesinde, 15.06.2004 tarihinden 30.03.2005 tarihine kadar.....plakalı araç ile giriş çıkış yapan şoför ...... olup, davacı olmadığı, 14.04.2005 tarihinden itibaren 22.08.2006 tarihine kadar aynı araçta şoför olarak davacının adının yer aldığı, dolayısı ile mahkemenin davacı dışındaki bir başka kişi adına olan kayda dayanarak karar verdiğinin anlaşıldığı, davalı şirketin ...... plakalı aracının giriş çıkış kayıtlarından da 15.06.2004 tarihinden 30.03.2005 tarihine kadar ......, 14.04.2005 tarihinden 22.08.2006 tarihine kadar davacının şoför olarak giriş çıkış yaptığı anlaşılmıştır.

Ayrıca mahkemece, davacının, davalı şirkete ait tırlarda şoför olarak tek mi, çift şoför olarak mı çalıştığı, taşınan malların sevkine dair davacının imzasını içeren sevk irsaliyelerinin varlığı, ücret ödemelerine ilişkin işyeri kayıtları, pasaport kayıtları gözetilerek ve gerektiğinde davanın niteliği gereği mahkemece re’sen araştırma yoluna gidilerek tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.