Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/16748 K.2012/25801

Dava; haczi kabil olmayan yaşlılık aylığından, haciz yoluyla yapılan kesintilerin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Ortağı ve yöneticisi olduğu şirketin ticari borçlarına ayrıca kefil olan davacının yaşlılık aylıklarına konulan haczin usulsüz olduğu, kesinleşen mahkeme kararı ile belirlenmiş; davacı, iş bu dava ile, yaşlılık aylığından yapılan kesintilerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre iş mahkemeleri, iş kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeridir. Somut olayda, gerçek kişiler arasında kefil olunan ticari borçtan kaynaklanan uyuşmazlık söz konusu olup, davacı ile davalı arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmamaktadır. Genel hukuk mahkemeleri görevli olduğundan, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.