Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/18358 K.2012/26335

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı işveren şirkete ait rehabilitasyon merkezi işyerinde 05.02.2002 tarihinden itibaren 4 yıl sürekli çalıştığının tespitini istemiş;Mahkemece, 05.02.2002-05.02.2006 tarihleri arası sürekli çalışmanın tespitine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle aynı işyerinde 2002 yılı Şubat ayından itibaren idari bölümde sekreter olarak çalıştığı anlaşılan, işveren tanığı ...(...)’nin çalışma başlangıcına ilişkin beyanları gözetildiğinde; mahkemenin, çalışma başlangıcını 05.02.2002 tarihi olarak kabulü yerindedir.

Ancak davacı tarafından, 06.01.2006 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Antalya Bölge Müdürlüğü’ne verilen dilekçede “işveren tarafından 06.01.2006 tarihi itibarıyla işine son verildiğinin” açıkça ifade edilmiş olması karşısında, çalışma sonunun 06.01.2006 tarihi olarak alınması gerekirken, 05.02.2006 olarak alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.