Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/2246 K.2012/9368

Dava, 03.11.1992 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kurumca, davacının, giriş bildirgesinin ve dosyasının arşivde bulunamadığı belirtilmiş ise de, 03.11.1992-31.03.1999 arası dönemde vergi mükellefi olan davacının, ...241 no’lu Bağ-Kur numarası ile ilki 30.11.1992 tarihli olmak üzere 30.11.1992-21.06.1993 arası dönemde 5 ay prim ödendiğinin Kurumun dahi kabulünde bulunması karşısında, davacının vergi mükellefiyet kaydına uygun olarak 03.11.1992-31.03.1999 arası dönemde Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesi gerekirken, ödeme dönemi ile sınırlı bir biçimde sigortalılığın tespitine hükmedilip,

ödemeyi takip eden 21.06.1993 tarihi ile vergi mükellefiyet dönemi sonu olan 31.03.1999 arası dönem yönünden ise prim borcunun ödenmesi şartıyla sigortalılığın varlığının Kurumun takdirine bırakılarak, sigortalılık niteliğinin belirlenmesine ilişkin olarak infazda tereddüt yaratacak biçimde karar tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.