KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/3568 E., 2012/7859 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 198-927
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan... Plastik Tic. ve San. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, 27.11.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, kusursuz bulunan davalı ... yönünden davanın reddine karar verilirken, davalı işveren Şirket kusuru %60 alınmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İş kazasına maruz kalan sigortalı N ... tarafından açılarak kesinleşen Bakırköy 2.İş Mahkemesinin 29.05.2008 tarih ve 15/546 sayılı tazminat dava dosyasında esas alınan 20.09.2005 günlü kusur raporuyla, davalı işveren Şirket %90, sigortalı Namık ise %10 kusurlu bulunurken; iş bu dava dosyasında yeniden alınan 25.04.2010 günlü kusur raporunda ise, davalı işveren Şirket %60, sigortalı ise %40 kusurlu bulunmuştur. Böylelikle, her iki kusur raporu arasında açık çelişki meydana gelmiştir.
Şu halde yapılması gereken iş; anılan raporlar arasındaki açık çelişkinin giderilmesi amacıyla, aralarında işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı da bulunan, konusunda uzman bilirkişi kurulundan usulünce rapor alınmalı ve varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmelidir.
Mahkemece, açıklanan maddî ve hukukî esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedeni
O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/3568, K. 2012/7859, 3 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama