Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/3909 K.2012/7903

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalılardan ..., ..., ..., ve ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, davalı ... dışındakilerin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalılardan ...'in yokluğunda verilen hükmün tebliğinden itibaren 8 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz dilekçesinin sürenin geçirilmiş olması nedeniyle reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının işyerinde çalışan ..., ..., ..., ...'den 506 saılı yasanın 26/2. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Birleşen dava ise, Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 10 ve 26. maddeleri uyarınca davalı işveren şirket ve şirket ortağı ...'tan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, bozma ilamı öncesi yapılan yargılamada davalılardan ...'ın kusurlu olmadığı kabul edilerek hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş olup, bu husus bozma sebebi kabul edilmeyerek kesinleşmiştir. O halde iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunmayan davalı ... yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde teselsülen sorumluluğuna hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Öte yandan, vekalet ücreti, harç ve diğer yargılama giderleri davanın kabul ve red oranına göre yani davada haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, bu hususa riayet edilmemiş olması isabetli bulunmamıştır.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.