Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/4650 K.2012/8675

Dava, daha önce karar verilen tazminat alacağının farkının yasal faizinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, tarafların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm ve davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı Kurumun 15.11.2005 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanacağının bildirilmesi üzerine işten ayrıldığı ve ancak aylığın 57 yaşını ikmal ettiği 05.11.2007 tarihinde bağlanabileceği bildirilerek aylık bağlanmadığı için, bu tarihe kadar olan zararının tazmini için açmış olduğu davanın kabulü ile kalan kısmın faiz alacağına ilişkin hakkının saklı tutulmasını talep etmiş olduğundan, bu dava ile ilk davada hüküm altına alınmayan bakiyenin, faizinin tahsili talep edildiği,

mahkemece, Sosyal Güvenlik Mevzuatını bilmesi gereken davacının yeterli araştırma yapmadan, davalı Kurum görevlisinin yanlış bilgilendirmesi sonucu işten ayrılmakla kendisi de kusurlu olduğu gerekçesi ile faiz alacağı tutarında %50 indirim yapılarak kalan kısımdan davalının sorumluluğuna karar verilmiştir. Oysa ki, asıl alacağa hakkı bulunan davacının bunun fer’isi niteliğindeki faizin tamamını talebe de hakkı bulunduğu gözetilmeksizin verilen karar isabetsiz bulunmuştur

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.