Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/6054 K.2012/10147

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 02.02.1995 tarihli trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan 18.09.1999 tahsis onay tarihli peşin değerli gelir ile, 1995 yılı ödeme tarihli masraf ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarını, 23.10.2000 tarihli davayla, davalı üçüncü kişi sürücüden rücuan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, süresinde zamanaşımı def’i nedeniyle, davaya konu tüm Kurum alacaklarının zamanaşımına uğradığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 109. maddesi gereğince, bu tür davalarda zaman aşımı, zararı ve faili öğrenme tarihinden itibaren 2 yıl ve her halükârda olay tarihinden itibaren 10 yıl olarak belirlenmiştir.

İnceleme konusu olayda; davaya konu geçici iş göremezlik ödemeleri ile, tedavi giderlerinin, sarf- tediye tarihlerinin 1995 yılı olması ve olayı soruşturan sigorta müfettişince düzenlenen müfettiş raporunun 01.05.1995 tarihinde Sivas Sigorta Müdürlüğüne ibraz edilmiş olması karşısında, anılan masraf ve ödemelerin zamanaşımına uğradığından bahisle istemin reddine yönelik mahkemenin hükmü yerindedir.

Ancak, davaya konu gelirler yönünden ise; gelirin tahsis onay tarihinin 18.09.1999 tarihi olması ve dava tarihinin 23.10.2000 olması karşısında, anılan 2 yıllık sürenin geçtiğinden bahsetmek mümkün değildir.

Şu halde, yapılması gereken iş; davaya konu gelirler yönünden, esasa girilip yapılacak yargılama neticesine göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.