Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/6741 K.2012/11094

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan değerli gelirlerin nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, tarafların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurumun tüm, davalının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum vekili, 09.11.2009 havale tarihli dava dilekçesi ile, 30.03.1990 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirlerden, ilk rücu davasında hüküm altına alınmayan kısmın, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan ödetilmesini istemiş, Mahkemece; 30.12.2010 tarihinde, ilk peşin değerin ilk rücu davasından bakiye kalan kusur karşılığına hükmedilmiş olup, zararlandırıcı sigorta olayına sebebiyet veren davalının, olayda, %50 kusurlu olduğu ilk rücu dosyasından açıkça anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayanılarak işveren aleyhine açılan rücuan tazminat davalarında zaman aşımı süresi, işverenle sigortalı arasındaki hukuki ilişkinin sözleşmeye dayanması nedeniyle Borçlar Kanununun 125. maddesi ve 01.07.1994 gün ve 2/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça belirtildiği gibi 10 yıldır.

Davalı, süresinde zamanaşımı itirazında bulunduğu ve gelir bağlama onay ve dava tarihine göre 10 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş olduğu halde, davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.