Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/6751 K.2012/11097

Dava, trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk rücu davasından bakiye kalan miktarın tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme,ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda,

yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davalının, idaresindeki çekici ve dorse takılı tır ile seyri sırasında aynı istikamette giden meçhul araç sürücüsünün arkadan gelen trafiği kontrol etmeden sola dönüş yapması sonucu kazaya neden olduğu ve Kurum sigortalısının sürekli iş göremez duruma girdiği,

bağlanan gelirlerden meçhul araç sürücüsünün kusuru açısından da teselsül hükümleri gözetilerek ilk rücu davasında talep edilip, hükmedilen miktarın, ilk peşin değerli gelirin tamamından düşülerek bakiyenin talep edildiği davada mahkemece, gelirin ilk peşin değerinin esas alınması yerinde ise de, dava dilekçesinde teselsül hükümlerine dayanıldığından ilk peşin değerin tamamından taleple bağlı kalınarak ilk rücu davasında hükmedilenin tamamı düşülerek, kim olduğu tespit edilemeyen ve davalının meçhul araç sürücüsüne rücu hakkını kullanmasındaki güçlük de gözetilerek,

dolayısı ile Borçlar Kanunu’nun 43 – 44.maddeleri uyarınca taktir edilecek miktarda hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve taleple bağlılık ilkesi gözetilerek hüküm bozulmalıdır.