Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/83 K.2012/9367

Davacı, asıl davada 01.04.2002-22.06.2005 döneminde, birleşen davada ise 22.06.2005-12.09.2006 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, tarafların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hâkimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir.

Kısa kararda “17.07.2003-31.12.2003 tarihleri ile 01.01.2004-18.03.2004 tarihleri arasında çalışmanın tespitine şeklinde hüküm tesis edilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında;“ 17.12.2003-31.12.2003 tarihleri arası 15 gün ve 01.01.2004-18.03.2004 tarihleri arası 78 gün çalışmanın tespitine ” biçiminde hüküm kurulması nedeniyle son oturumda tefhim edilen kısa kararın, 2003 yılına ilişkin tespit bakımından gerekçeli karara aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.

Öte yandan, konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

R.Y.