Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
10. Hukuk Dairesi 2011/8944 E. , 2012/12277 K.
"İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi No :170-195
Dava, Kurumun haksız işlemi ile davacının yaşlılık aylığını kestiği iddiası ile birikmiş aylıkların faiziyle tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davacıya 01.03.1989-30.07.1997 tarihleri arasında isteğe bağlı ve 01.08.1972-1991/2. dönem arasın zorunlu sigortalılık süreleri ile 600 gün askerlik borçlanması üzerinden 506 sayılı Kanun kapsamında 01.10.1997 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığı, davacının Avusturya’daki çalışmaları ile çakışan 01.08.1992-20.12.1992, 01.05.1993-30.07.1997 tarihleri arasında 506 sayılı Kanuna tabi isteğe bağlı sigortalılığı ve buna bağlı olarak yaşlılık aylığı iptal edilmiştir. Davalı Kurum tarafından sigortalılığın ve aylığın iptali işlemine dayanılarak ödenen aylıkların tahsili için açılan alacak davasının reddedildiği, söz konusu kararın Yargıtay denetiminden geçerek 12.02.2009 tarihinde kesinleştiği, bu hükümle, sigortalılığın ve aylığın iptali işlemlerinin yerinde olmadığı hususunun da sübut bulduğuna göre davalı Kurumun kestiği tarihten itibaren aylıkları ödemesi gerektiği halde ödenmediği anlaşılmakla, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu gözetilerek Mahkemenin esasa yönelik kabulü isabetli bulunmuştur. Ne var ki; 04.12.1984 gün ve 3095 sayılı faiz ve temerrüt faizine ilişkin Kanunda ve Bakanlar Kurulu Kararında belirlenen kanuni faiz oranlarının 01.03.2000-30.06.2002 tarihleri arası %60, 01.07.2002-30.06.2003 tarihleri arasında %55, 01.07.2003-31.12.2003 tarihleri arasında %50, 30.06.2004-31.06.2004 tarihleri arasında yıllık %43, 01.07.2004-01.05.2005 01.05.2005-31.12.2005 tarihleri arasında yıllık %12, 01.01.2006 tarihinden itibaren üzere yıllık %9 olduğu göz önünde tutulmaksızın; 22.10.2007-22.02.2010 tarihleri arasında %9 olarak uygulanması gereken faiz oranının %60 olarak kabulü ile Kurum aleyhine fazladan faiz alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/8944, K. 2012/12277, 25 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama