Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/9861 K.2012/17400

Dava, sağlık sigortası hükümleri kapsamında yersiz karşılandığı ileri sürülen 893,22 TL. sağlık yardımı bedelinin yasal faiziyle birlikte geri alınması istemine ilişkin olup, mahkemece verilen, davanın reddi yönündeki 20.04.2011 gün ve 1/171 sayılı kararın davacı SGK Başkanlığı avukatı tarafından (8) günlük yasal süresinde temyiz edilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesi gereğince hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle 27.04.2011 tarihinde temyiz dilekçesinin reddedildiği, redde ilişkin ek karar 09.05.2011 günü kendisine tebliğ edilen davacı Kurum vekilince bu kez işbu ek karara karşı (7) günlük yasal süresi içinde 11.05.2011 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

21.07.2004 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Kanunun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda temyiz sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise bu sınırın belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması zorunluluğu söz konusu maddede öngörülmüştür.

İnceleme konusu davada, ilk derece mahkemesi hükmü ile yukarıda değinilen temyiz sınırı birlikte dikkate alındığında, anılan hükme karşı temyiz yoluna başvurulmasının olanaksız olduğu belirgin bulunmakla, mahkemece verilen ek kararın yerinde olduğu açıktır.