Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/9996 K.2012/21026

... (devredilen SSK) adına Av. ... ile 1- ... 2- ... Asansör San. Tic. ve Paz. Ltd. Şti. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Ankara 11. İş Mahkemesi'nden verilen 22.02.2011 günlü ve 919 / 125 sayılı hükmün, davacı Kurum Avukatı ve davalı ... Asansör San. Tic. ve Paz.Ltd.Şti. avukatı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca; tebligat tebliğ yapılacak şahsa (muhataba) bilinen en son adresinde yapılır. Muhatabın bulunmaması halinde kendisine tebliğ yapılacaklar ise sınırlı olarak sayılmış olup, bunlardan başkasına tebligat yapılamaz.

Bu kapsamda Tebligat Kanunu’nun 17, işlem tarihinde yürürlükte olan Tebligat Tüzüğü’nün 23 ve 25.01.2012 tarihinde yürürlüğe giren Tebligat Yönetmeliğinin 26’ncı maddesi uyarınca; belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir ve muhatabın işyerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur ve müstahdemlerinden birine yapılır.

Anılan hükümlerde açıklandığı üzere tebliğ için "o yerde bulunmama" koşulunun gerçekleşmesi ve bulunmama nedeninin somut olarak tespit edilerek tebliğ mazbatasına derci gerekir.

Somut olayda; gıyabi hüküm davalılardan ...’e 7201 sayılı Kanunun 35’inci maddesi uyarınca yapılan gıyabi hüküm tebliği; davalıya daha önce aynı adreste yapılan tebliğin, işyeri adresi olduğu iddiasıyla diğer davalı şirket adresinde, davalının adreste bulunup bulunmadığı ve nedenine ilişkin herhangi bir ibareye yer verilmeksizin ve muhatap adına tebligat yapılamayacak olan diğer davalı şirket yöneticisi imzasına “aynı adreste daimi işçisi” ibaresiyle tebliğ edilmiş olup, usulüne uygun bir tebliğden bahsedilemeyeceğinden, geçersizdir.