KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/11333 E., 2013/7520 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma
Dava, alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 2.440,59 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı kurum vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Davacı kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacı Kurum, iş kazası nedeniyle 2.440,59 TL’nin tahsilini istemiş; Mahkemece, davanın kabulüyle 2.440,59 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, dosya bakiye 271,18 TL yönünden temyiz edilmiştir.
21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690 TL olarak değiştirmiştir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.
Hüküm, temyiz eden davacı Kurum yönünden karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Somut olayda yerel mahkemece kabul edilmeyen alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Bu nedenle, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE;
2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/11333, K. 2013/7520, 11 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama