Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/11628 K.2012/23247

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekili ile davacı vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- a)Davacının, 01.10.1987-31.05.1988 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığının tespitine yönelik talebi karşısında; Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın istem gibi kabulüne karar verildiği halde maddi hataya düşülerek, gerekçeli kararın hüküm kısmında ''kısmen kabulüne'' karar verildiğinin belirtilmesi,

b) Tespite konu dönemde mahkemece günlük taban ücrete itibar edilmesi gerektiği halde, asgari ücretin altında bir ücrete hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi ; kabule göre de günlük asgari ücret üzerinden tespit hükmü kurmak gerekirken, günlük asgari ücretin aylık olarak yazılması usul ve yasaya aykırıdır.

3- 20.05.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36 ncı maddesi hükmüne göre; ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, hükmün 3 .bendinde davalı Kurum’un, mahkemece alınan harç dahil yargılama giderlerinden sorumluluğu yönünde karar verilmiş olması, usul ve yasaya olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.