KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/130 E., 2012/16035 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 325-421
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Davacı, ilk kesintiyi takip eden ay başından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve Bağ-Kur primlerinin yapılandırılmasına ilişkin yasa hükümlerinden faydalanması gerektiğinin tespitine, karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının 02.01.1999-31.12.2005 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden ise;
Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının 297. maddesinin 2. fıkrasındaki “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” yönündeki amir hükme aykırı olarak, davacının “Bağ-Kur primlerinin yapılandırılmasına ilişkin yasa hükümlerinden faydalanması gerektiğinin tespitine” yönelik talebi hakkında karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, davacının prim borçlarının yapılandırılmasına yönelik talebinin yasal süre içinde olduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/130, K. 2012/16035, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama