Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13387 K.2012/19147

İşkazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... avukatınca istenilmesi ve davalılardan ... avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.10.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı ... adına Av. ... ve davalı asil ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Diger davalı ve vekili gelmedi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü;

5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Davalılardan ... İnş. Müh. Tur. Tic. Ltd. Şti. tarafından Ziraat Bankası tarafından kiralanan ve şube olarak kullanılacak binanın tamir ve tadilatı işinin yapılması sırasında, beton duvarın üzerine yıkılması sonucu sigortalının ölmesi şeklinde oluşan iş kazasında, davalılardan ...’nin alt işveren olmadığı, usta sıfatıyla işin tamamında çalıştığı, şirket sahibi ve şantiye şefi ... ile ...’nin kusurlarının şirket kusuru kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, zararlandırıcı olayda davalıların toplam %80 kusurlu olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden 506 sayılı Yasanın 87. maddesi hükmüne göre taşeronluk ilişkisi olmadığı yönündeki kabul kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davalının Kurum alacağından soruluğunun düzenlendiği 506 sayılı Yasanın 26/2. maddesinde yer alan “İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü gözetilerek zararlandırıcı sigorta olayındaki davalının etken kusur oranının belirlenmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Mahkemece; işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, davalıların kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ile davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.