Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/14493 K.2013/12412

Dava, Eylül 1985-Aralık 1987 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 506 Sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının, uyuşmazlık konusu dönemde 16.09.1985-31.03.1986 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu SSK sigortalısı, 01.04.1986-19.11.1987 tarihleri arasında ise 5434 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olup, tüm prim ve keseneklerin tam olarak gerçekleştiğinin Kurum kayıtlarıyla sabit olması karşısında, davanın reddine dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, hüküm fıkrasının hem üçüncü satırında hem de altıncı satırında mükerrer şekilde davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.