KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/15417 E., 2013/8658 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma
... adına Av. ... ile 1-... vekili Av. ..., 2-... ... Ür. İnş. İth. İhr. Tic. ... Şti. adına Av. ... ve 3-... arasındaki dava hakkında, ... 1. İş Mahkemesi tarafından verilen 26.04.2012 günlü ve 2006/873-2012/493 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalıların vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Hüküm, davalılar ... ...Ür. İnş. İth. İhr. Tic.... Şti. ve ... vekili olduğunu beyan eden Av. ... tarafından temyiz edilmiş ise de; hükmü temyiz eden Av. ...’e anılan davalılar tarafından verilmiş usulüne uygun vekaletname veya yetki belgesi aslı veya onaylı örneği dosya içerisinde bulunmamaktadır.
1-Mahkemece öncelikle, anılan avukattan kesin süre içeren muhtıra ile vekaletname ibrazı istenerek, vekaletname ibrazı halinde iş bu dosyaya eklenerek gönderilmek üzere;
2-Davalılar ... ... Ür. İnş. İth. İhr. Tic. ... Şti. ve ... arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz eden her davalı adına ayrı ayrı nispi temyiz harcı yatırılması gerekirken tek bir temyiz harcı yatırılmak suretiyle eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.
“Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.”
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/15417, K. 2013/8658, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama