Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/15654 K.2012/15511

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26.ncı maddeleri uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ,gerekçeli kararında, belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosya içeriğinden 506 sayılı Yasanın 9 ve 10.madde koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, işverenin kusuruna, sigortalının kusurunun bir kısmının eklenmek suretiyle %90 kusur oranı üzerinden sorumlu tutulması isabetli görülmüştür.

3-Dairemizin ilk bozma ilamında da belirtildiği üzere; peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle yapılan ödemeler yanında, bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin, maddenin öngördüğü koşullara bağlı olarak, işveren ya da üçüncü kişilerden tazmini olanağını öngörmüştür.

Sürekli işgöremezlik nedeniyle bağlanan peşin sermaye değerli gelirin hesabındaki temel unsurlardan olan işgöremezlik oranındaki değişim, 506 sayılı Yasanın 96/4 maddesindeki ayrık durum dışında, bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile buna bağlı olarak tazmini gereken tutarın da değişmesine neden olduğundan; tazmin sorumluluk sınırlarının, işgöremezlik oranındaki değişim gözetilerek belirlenmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki artışa bağlı olarak, değişime uğrayan gelir, düşük işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan, işgöremezlik oranındaki artış karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle, Artan işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki düşük işgöremezlik oranı nedeniyle eksik (düşük işgöremezlik oranı ile artan işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelirden düşülmesi gerekecek; faiz başlangıç tarihi olarak da, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği sürecektir.

26.02.2004 tarihli iş kazasına bağlı olarak, meslekte kazanma güç kaybı oranı % 21.20 olarak belirlenen sigortalıya, 15.863,64 TL peşin sermaye değerli gelir bağlanmışken; 18.07.2006 tarihinde sürekli işgöremezlik oranı % 28'e çıkan sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri, 101.064,73 TL olup, ilk peşin değer ise 57.720,49 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmışsa da; meslekte kazanma güç kaybı oranı % 21.20 olarak ve sonrasında %28 çıkması sonucu bağlanan peşin sermaye değerli gelir arasında fahiş bir fark bulunmakla ,tereddüt hasıl olduğundan, mahkemece, bu fark araştırılarak sonucuna göre, ayrıca 506 sayılı Yasanın 92.maddesi hükmü de dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.