KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/16030 E., 2013/686 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2013
- Mahkemesi
- ...
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Dava, 01.01.2000-31.03.2003 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerin tespiti istemine ilişkindir. Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı avukatı ile davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağı, 506 Sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davalı apartman işyerinin, davalı gerçek kişiler adına altı bağımsız bölüm olarak tapuda tescilli bulunması, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesinde; ana gayrimenkulün 8 veya daha fazla bağımsız bölümünün bulunması halinde yönetici atanmasının mecburi olduğunun öngörülmesi,
kat maliki olan bir kısım davalılar tarafından davalı apartmanda yönetici bulunmadığının yazılı olarak beyan edilmesi karşısında, davacının, kabule konu dönemlerde davalı gerçek kişiler nezdinde sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken anılan çalışmaların davalı apartman yönetiminde geçtiğine hükmedilmesi ve hüküm fıkrasının yedinci sırasında yer alan kabule konu sigortalılık süresinin dönem sonunun yıl hanesinin 2002 tarihi yerine, 2006 tarihi olarak gösterilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. ./.. -2-
....
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/16030, K. 2013/686, 22 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama