Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/17095 K.2012/25512

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum ve davalı işveren vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Eldeki davada; davacı, 10.06.1997-17.05.2008 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmasında bildirilmeyen 1997 yılında 200 gün, 1998 yılında 240 gün, 1999 yılında 240 gün, 2001 yılında 6 gün ve 2007 yılında 30 gün çalışmasının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davacının 10.06.1997-31.12.1999 tarihleri arasında davalı işveren yanında toplam 605 gün kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş olmasına rağmen, maddi hata ile hükmün birinci paragrafının 1 nolu bendinde, "1998" tarihi yerine, "1988" tarihinin yazılması ve davanın kabul edilen kısmı yönünden, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilirken, vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, belirsiz bir şekilde davalıdan alınmasına şeklinde hüküm kurulması; yine, kısmen kabul kısmen red oranı gözetilerek, yargılama giderlerine hükmedilmemesi, isabetsizdir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 94 ve 418’inci maddelerinde öngörüldüğü gibi özel bir sebep bulunmayan hallerde, yargılama giderlerinin tarafların kısmen haklı çıkmalarına rağmen haklı çıktıkları oranda paylaştırılmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir. Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.