Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/17097 K.2012/25511

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum ve davalı işveren vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Eldeki davada, davacı 10.06.1997-17.05.2008 tarihleri arasındaki 1997 yılında 200 gün, 1998 yılında 240 gün, 1999 yılında 240 gün, 2007 yılında 33 gün çalışmasının tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının 10.06.1997-31.12.1999 tarihleri arasında davalı işveren yanında toplam 605 gün kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş olmasına rağmen, davanın kabul edilen kısmı yönünden, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilirken, vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, belirsiz bir şekilde davalıdan alınmasına şeklinde hüküm kurulması; yine, kısmen kabul, kısmen red oranı gözetilerek, yargılama giderlerine hükmedilmemesi isabetsizdir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum ve işveren vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır(HMK m. 326/2).Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi, mahkemece, kendiliğinden (re'sen) hükmedilmesi gerekir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.