Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/17705 K.2012/22417

Dava, trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, davalılar ... Sig. AŞ (yeni ünvanı... Sig. AŞ) ve ... Sig. AŞ hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Kararın Hukuk Muhakemeleri Kanunun 297. maddesinde tanımlanan unsurları taşıması ve “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi” yönündeki hükmün, kararın yazımında dikkate alınmayarak, harç tahsili bakımından hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde, “143,54 TL harcın davalı ... dan alınmasına,” ve “Harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmiş olması,

Öte yandan Harçlar Kanunu’nun 8. maddesindeki, “Bir hükmün bozulmasını müteakip verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvel alınmış olan karar ve ilam harcı, müteakip hükme ait harçtan mahsup olunur.” düzenlemesi gözetilmeksizin, kabul edilen 18.909,26 TL üzerinden 1.123,21 TL nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken, eksik harca hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.