Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/17921 K.2012/20913

Davacı, kesilen yaşlılık aylıklarının yeniden bağlanarak hak ettiği 01.06.2009-01.06.2010 tarihleri arası 13 aylık maaşının ödenmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

29.05.2009 günlü tahsis başvurusu üzerine, askerlik borçlanma süresi, yurt içi SSK’lı çalışmaları ve 3201 sayılı Yasa kapsamında yapılan borçlanma süresi gözetilerek 01.06.2009 tarihinden itibaren SSK’dan bağlanan yaşlılık aylığı, 01.06.2009-29.07.2010 tarihleri arası dönemde, tüm sigorta kollarına tabi şekilde zorunlu SSK’lı çalışmaları dikkate alınarak 3201 sayılı Yasanın 6/B madde hükmü gereğince iptal edilip, 01.06.2009-01.06.2010 tarihleri arası dönem yönünden yersiz aylık tahakkuku yapılmış, yeniden başvuru üzerine de, kesilen yaşlılık aylığı 01.08.2010 tarihinden itibaren yeniden bağlanmıştır.

İş bu dava ile, davacı, Kurum işleminin haksızlığından bahisle, kesilen yaşlılık aylıklarının yeniden bağlanarak, hak ettiği 01.06.2009-01.06.2010 tarihleri arası 13 aylık maaşının ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasanın 6/B maddesi (19.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5997 sayılı yasa ile yapılan değişiklik öncesi) hükmü gözetilerek, davalı Kurum işlemi yerinde bulunmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının, 01.06.2009 - 29.07.2010 tarihleri arası dönemde tüm sigorta kollarına tabi şekilde 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmış olması, tüm sigorta kollarına tabi şekilde ödenen bu primlerin, ilgili yasal mevzuatınca ödenmesi gereken sosyal güvenlik destek primlerinden fazla olması ve çoğun içinde azın da bulunması ilkesi karşısında; SSK’dan bağlanan yaşlılık aylığını kesen ve ödenen aylıkları borç çıkaran Kurum işlemleri, Medeni Kanunun 2. maddesinde öngörülen iyiniyet ve hakkaniyet kurallarına aykırıdır.

Açıklanan bu maddî ve hukuki esaslar gözetilerek, varılacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.