Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/18631 K.2012/21962

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma üzerine, davanın konusu kalmadığından, karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı Kurum’un, işkazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinden, kusur farkına ilişkin 833,64 TL bakiye asıl alacağının bulunduğunun belirtilmiş olması yerinde ise de; karar tarihine göre Kurum lehine hükmedilmesi gereken 400,00 TL vekalet ücreti, Kurum tarafından yapılan yargılama giderlerinin tamamı ile.

Ayrıca, asıl alacağa ilişkin olarak gelirin onay tarihinden, vekalet ücreti ve yargılama gideri için karar tarihinden başlayarak, davalıların yaptığı ödeme tarihi arası dönem için hesaplanacak yasal faizinin hükmün infazında hesaplanarak, davalılar tarafından icra dosyasına yapılan 29.296,88 TL’den düşülüp, fazlasının davalılarca istirdadının mümkün bulunmasına göre, anılan hususların kararda açıkça belirtilmemiş olmasına ilişkin eksiklik, bozma konusu yapılmamıştır.

2-Davalılar tarafından icra dosyasına yapılan ödemenin, delillerin toplanmasından sonra yapıldığı gözetilerek, karar tarihine göre davacı Kurum’un rücu hakkı bulunan asıl alacağı üzerinden hesaplanan 49,51 TL nispi karar ve ilam harcının, davalılardan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması; Yine, Kurum tarafından yapılan yargılama giderlerinin, davalılardan tahsili gözetilmeksizin, kendi üzerinde bırakılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.