Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/2200 K.2012/14157

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süresinin ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süresinin ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, karar gerekçesinde 26.02.1991-28.09.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespitine yönelik talep yönünden ıslahla dava konusu değiştirilemeyeceğinden; bu konudaki talebin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olup, hüküm fıkrasında ise, belirtilen sigortalılık süresi de kabul edilerek, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi gereğince, kararın hüküm sonucu kısmında, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer bırer acık, süphe ve tereddüt uyundırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekmektedir. Mahkemece, anılan Yasa hükmüne aykırı olarak, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında bulunacak şekilde karar verilmesi , usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.