Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/22679 K.2013/14383

........

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin kusur farkına karşılık gelen tutarlarının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı işveren avukatının tüm, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Temyize konu dava, ikinci rücu davası olup, kesinleşen ilk rücu davasında davalı işverenin %100 oranında kusurlu bulunup gelir ve masrafın istek gibi %78,53’ünün tahsiline hükmedilmiş olmasına, eldeki dava ile %20 kusur farkına karşılık gelen gelir ve masraf tutarı toplamı 18.881,21 TL’nin tahsilinin talep edilmesine, ilk peşin değerli gelir ve yapılan ödemeler için ilk rücu davasında hükmedilen tutarlar ve oranları üzerinden yapılan mahsup sonucu bakiye Kurum alacağının talep gibi olmasına rağmen mahkemece yazılı biçimde noksan rücu alacağına hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. ./.. -2-

.......