Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/23248 K.2013/952

....

Dava, trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirin, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 03.12.2008 tarihli trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanun'un “Devir, temlik, haciz ve Kurum alacaklarında zamanaşımı” başlıklı 93. maddesinin 3. fıkrasında; “Bu Kanuna dayanılarak Kurumca açılacak tazminat ve rücu davaları, on yıllık zamanaşımına tabidir. Zamanaşımı tarihi; rücu konusu gelir ve aylıklar bakımından Kurum onay tarihinden, masraf ve ödemeler için ise masraf veya ödeme tarihinden itibaren başlar.” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece,.... 109. maddesinde yer alan, zararı ve faili öğrenme tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de, Mahkeme hükmü eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup, rücu davalarında zamanaşımı konusunun 5510 sayılı. Kanun'un 93. maddesinde özel olarak düzenlenmesi ve diğer kanunlara herhangi bir atıf bulunmaması karşısında; somut olayda, 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde davalı hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

...