Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/279 K.2012/11454

Davacı, son çalıştığı işyerinden 30.08.2005 tarihi itibarıyla ayrıldığını beyanla, 31.08.2005 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren yönünden husumetten davanın reddine karar verilirken, davalı Kurum yönünden ise, 01.08.2005 aylık başlangıcına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuki nitelikçe davanın, davalı işveren Şirkete ait 87873... no’lu son çalıştığı işyerinden 30.08.2005 tarihi itibarıyla ayrıldığının ve 31.08.2005 günlü tahsis talep tarihini takip eden aybaşı itibarıyla da, yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkin olması karşısında; davalı işveren Şirket yönünden de, kabul hükmü kurulması gerekirken, davanın, sadece tahsis istemine ilişkin olduğundan bahisle yapılan değerlendirme sonucu, işveren Şirket yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır