Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/5319 K.2012/4866

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı, dava dilekçesiyle 1978 yılı Kasım iki gün süre ile çalıştığının tespitini talep etmiş, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile çalışmanın prim ödeme gün sayısından sayılmasına karar verilmiştir.

506 sayılı Kanunun 60/G maddesi sigortalılık süresi ve bu sürenin başlangıç tarihi konusunda, özel hükümler içermektedir. Bu haliyle 108. maddeye istisna getirilmiş olmaktadır.

Gerçekten 108. maddeye göre, "sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının yürürlükten kaldırılmış 5471 ve 6900 sayılı Kanunlara veya bu Kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarih iken, 60/G maddeye göre geçici 54. madde kapsamına girmeyen ve 60/G'nin uygulanması gereken hallerde" 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi 18 yaşını doldurdukları tarihten başlamış kabul edilecektir.

Diğer bir deyimle, 01.04.1981 tarihinden sonraki döneme ilişkin olarak 18 yaştan küçük iken geçen çalışmalarda, çalışmanın başladığı tarihle 18 yaşın ikmali tarihi arasındaki dönem sigortalılık başlangıç tarihi ve sigortalılık süresinde hesaba katılmayacaktır.

Fakat, bu süreler için ödenen primler, prim ödeme gün sayısı hesabına katılacaktır.Geçici madde 54'te ise "01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60'ıncı maddenin (G) fıkrası hükmü uygulanmaz."hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayımızda, 26.04.1966 doğumlu olan davacı, 01.04.1981 tarihinden önce 1978 yılı Kasım ayına ilişkin hizmetlerinin tespitini talep etmiş olmakla,506 sayılı Kanunun 60/G maddesinin uygulama imkanın bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekir. Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.