Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/6035 K.2012/21022

Davacı dava dilekçesi ile 12.09.2006-04.04.2008 tarihleri arası davalı yanında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının 12.09.2006-04.04.2008 tarihleri arasında sigortalı olarak bazı aylarda aylık asgari ücretten, bazı aylarda ise bu ücretten daha fazla ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Prime esas ücret konusunda, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun 288. maddesinde yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalıdır.

Zira, Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille ispat edilmesi gerekir.

Keza, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74’üncü maddesi uyarınca; “Kanunu Medeni ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez”.

Somut olayda; davacının dava dilekçesinde, prime esas kazancının asgari ücretin daha üstünde bir miktar olduğunu ileri sürmemesine ve prime esas kazancın tespit edilen dönemlerin tümü için asgari ücretten daha fazla olduğuna dair dosya kapsamında yukarıda belirtilen nitelikte bir delil de bulunmamasına rağmen, taleple bağlılık ilkesinin ihlali ile mahkemece davacının kazancının kimi aylarda asgari ücretin üzerinde olduğunun tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.