Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/9911 K.2012/22736

Davacı, dava dilekçesi ile murisi ...’ın 25.10.1998-18.02.2005 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle sehver muris yerine davacının davalı işveren nezdinde 01.01.2004-16.03.2004 tarihleri arasında 76 gün çalıştığının tespitine şeklinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin sair temyiz itirazlarının esastan reddi gerekir.

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2008 tarihli 2008/10-370-410 E.K. sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere, davacının talebi kısmen kabul edildiğine göre, reddedilen kısım yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı Kurum ve davalı işveren yararına vekalet ücreti takdir edilmeli ve yargılama giderleri de taraflar arasında bölüştürülmeli, bu hususlarda karar verilirken de infazda tereddüde sebebiyet verilmemelidir. Mahkeme kararında bunun aksine, davacının vekalet ücretinin sadece davalı işverenden alınmasına karar verilmesi, bunun yanında çalışmayı gerçekleştiren muris olmasına rağmen çalışma davacıya ait gibi hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.