Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/10089 K.2014/1798

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalılar tarafından öldürülen Bağ-Kur sigortalısının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli aylıkların rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, öldürülen sigortalı H.. D..'in tahsis dosyası içeriğine göre ölüm tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalı olduğu, tarım Bağ-Kur sigortalısı olan kimselerin veya hak sahiplerinin askerlik borçlanma bedelini yatırarak hizmetlerini tamamlama ve yasal haklarını kazanma olanağının 01/10/1999 tarihinden itibaren ve 4447 sayılı Kanun hükümleri ile tanındığını, sonradan yürürlüğe giren Yasa nedeniyle sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirden davalıların tazmin ve sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; Davalıların, sigortalı H.. D..'i 09.04.1989 tarihinde kasten öldürdüklerinden bahisle, cezalandırılmalarına yönelik Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.08.1990 tarihli ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, H.. D..'in öldürüldüğü tarih itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu, 388 gün tarım Bağ-Kur'u, 188 gün 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık süresinin bulunduğu, sigortalının eşinin 15.02.2010 tarihinde askerlik borçlanması, 16.02.2010 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu ve kendisine sigortalı öldürülen eşi nedeniyle 4.5.2010 onay tarihli aylık bağlandığı anlaşılmıştır.

Sigortalının davalılar tarafından öldürüldüğü sabittir. Ölüm tarihi itibariyle aylık bağlama koşulları oluşmamış ve sonradan yürürlüğe giren Yasa ile birlikte askerlik borçlanması yapılarak aylık bağlanması koşulları oluşmuş olsa da, bu durum Kurum'un, sigortalının eşine ölüm nedeniyle bağladığı aylığın ilk peşin değerini davalılardan rücu etme hakkını ortadan kaldırmaz. Zira, aylık bağlanması ile davalıların eylemi arasında bu nedenle illiyet bağı oluşmaktadır. Mahkemece, bu hususlar gözetilerek, Kurum'un rücu edebileceği tazminat miktarı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.