Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/12308 K.2013/13891

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Dosya kapsamına göre, davacı Kurum talebi 1.816,50 TL ilk peşin değerli gelir, 2.908,50 TL fiili ödeme ve 779,25 TL evlenme yardımına ilişkin olup, Kurumun % 75 kusur karşılığı talep edebileceği ilk peşin değerli gelir 968,07 TL, fiili ödeme 89,78 TL ve evlenme yardımı ise 779,76 TL'dir. Mahkemece, 01.11.2010 tarihli hatalı bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle.

119,57 TL ilk peşin değerli gelir, 89,78 TL fiili ödeme ile 779,25 TL evlenme yardımının hüküm altına alınması karşısında, ilk peşin değerli gelir yönünden davacı Kurum alacağının eksik belirlenmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. ./..

-2-

......