Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/12575 K.2014/23

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık ve yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalının vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle; 506 sayılı Kanun kapsamında davacının çalışmaya başladığı 06.02.2003 tarihinin hüküm gerekçesine 6.2.2013 olarak yazılmasındaki yanlışlığın HMK.'nın 304. maddesi uyarınca mahallinde herzaman düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, bozma nedeni yapılmayarak sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2011/10-642 E., 2012/38 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 01.08.1988 – 06.02.2003 döneminde Kurumun ihtilafsız sigortalı kabul etmesine karşın, mükerrer tespit kararı verilmesinde davacının çıkarı olmadığı gözetilmeksizin aynı dönemle çakışacak şekilde davacının sigortalı olduğunun tespiti kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.