KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/12630 E., 2013/18489 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 2013/5-2013/154
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Dava, icra takibine konu taşınmazın bedelinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacıların vekili ile, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;
Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılmış olup anılan maddenin (ğ) bendinde de vekâlet ücretine de yer verilmiştir. Vekalet ücreti, “… avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder.” (Avukatlık Kanunu md. 164). “… karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, avukatlık ücret tarifesinde yazılı miktardan az ve üç katından fazla olamaz.” (Avukatlık Kanunu md. 169).
29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.
Bu yasal düzenlemeler ve içtihadı birleştirme kararı çerçevesinde, Mahkemece, eldeki davada kendilerini vekille temsil ettiren davacılar lehine davanın kabul edilmesi nedeni ile vekalet ücreti takdir edilmesi ve davalı Kurumun yargılama gideri ile sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/12630, K. 2013/18489, 7 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama