Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/13419 K.2013/22584

Dava, ... sigortasına tabi olunan ilk tarih olan 01.08.1983 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi, 01.09.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanarak 01.09.2009-01.04.2011 tarihleri arası dönemde hak edilen aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesi ve 05.08.2010-06.09.2010 tarihleri arası bildirimi yapılan 33 günlük çalışmanın, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışma olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

26.08.2009 günlü ilk tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.09.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanılmış olması nedeniyle, anılan yaşlılık aylığı sonrası 05.08.2010-06.09.2010 tarihleri arası tüm sigorta kollarından bildirimi yapılan 33 günlük çalışmanın, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışma olacağı gözetilerek, buna ilişkin davacı isteminin de kabulüne karar verilmesi gerekirken; davalı Kurumca bu yönde henüz çıkarılmış bir uyuşmazlık bulunmadığından bahisle, hukuki yarar yokluğundan anılan istemin reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Söz konusu 05.08.2010-06.09.2010 tarihleri arası 33 günlük çalışmanın, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışma niteliği gözetildiğinde, yaşlılık aylığında esas alınması mümkün olmayacağından; giderek, davalı Kurumca 01.04.2011 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığında anılan 33 günlük çalışmanın da dikkate alınmış olması nedeniyle, söz konusu 33 günlük çalışmanın mahsubundan ortaya çıkacak fark yersiz yaşlılık aylığı tutarının, davacıya toplu ödenecek birikmiş

aylıklarından mahsup edilmesi mümkün olduğu halde, anılan hususlar dikkate alınmaksızın eksik incelemeyle yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3’üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.