Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/15470 K.2014/8866

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, 19.11.2000 tarihinde iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler, ödenen geçici işgöremezlik ödeneği ve yapılan tedavi giderleri nedeniyle oluşan kurum zararının, 506 sayılı Yasanın 9.,10.,26. ve 87. maddeleri uyarınca rücuan tahsili istemiş, mahkemece, geçici işgöremezlik ödeneği ve yapılan tedavi gideri yönünden davanın kabulüne, bağlanan gelir yönünden istemin reddine karar verilmiştir.

İncelenen dosyada; sigortalı tarafından işveren aleyhine açılan Kartal 2. İş Mahkemesinin 2004/523 E. sayılı dosyasında 19.11.2000 tarihinde geçirdiği iş kazasına ilişkin olarak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 22.01.2008 tarihli raporunda ve 21.07.2008 tarihli Adli Tıp Raporunda, sigortalı Ö.. Ö..’in sürekli iş göremezlik oranının (0) olarak belirlendiği ancak mahkemece, sürekli iş göremezlik oranının baştan itibaren mi % 0 (sıfır), yoksa alınan rapor tarihleri itibariyle mi % 0 (sıfır) olduğunun araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Şu durumda mahkemece; sigortalı Ö.. Ö.’in sürekli iş göremezlik oranının iyileşme sonucu sonradan mı yoksa baştan itibaren mi % 0 (sıfır) olduğu araştırılmalı, şayet iyileşme sonucu sonradan sürekli iş göremezlik % 0 olmuş ise, gelire girme tarihi ile sürekli iş göremezlik oranın % 0 'a düşmesi tarihine kadarki sürede yapılan fiili ödeme belirlenerek (kurumdan sorularak yada davacı kurum vekilinin sunduğu bilgisayar çıktısı şeklindeki belgelerden belirlenerek) sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.